Vrijwilligerswerk – collecteweek Nierstichting week 38

  • 4
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    4
    Shares

In het voorjaar van 2016 heb ik me als vrijwilliger aangemeld voor de Hartstichting en de Nierstichting en in week 38 is het weer zover. Dan vindt de collecteweek voor de Nierstichting plaats en ga ik weer met de collectebus de straat op.

Al jarenlang dacht ik erover om iets met vrijwilligerswerk te gaan doen, maar omdat ik van mezelf weet dat ik altijd teveel hooi op m’n vork neem, was het er nooit van gekomen. Immers, ook al is ’t vrijwillig, meestal is zulk werk structureel. Je maakt een belofte en de mensen rekenen periodiek op je, meestal wekelijks een aantal uren. Dan moet je wel zeker weten dat je er steeds met enthousiasme en zonder stress kunt zijn.

 

Collecteren

Collecteren is ideaal als je een druk bestaan leidt en toch af en toe iets wil betekenen voor je medemens. Elke stichting heeft één keer per jaar een collecteweek, dus als je je aanmeldt voor één van de stichtingen kost het je slechts een paar uur per jaar. In mijn geval zet ik me dus gedurende 2 weken van het jaar een paar uur in voor de beide stichtingen waar ik voor collecteer.

Ik vond het erg spannend om ermee te starten. Je weet immers nooit hoe de mensen op je reageren en ik verwachtte toch wel wat nare reacties. Niet iedereen staat te springen als er een collectant voor de deur staat en dat begrijp ik ook wel. Nee zeggen is gewoon lastig! Al vind ik een simpele nee persoonlijk overigens helemaal geen nare reactie. Dat is ieders goed recht. Je weet nooit hoe iemand zelf uitkomt met z’n eigen geld en/of wellicht geeft diegene al aan een andere stichting; er zijn immers zoveel goede doelen en je kunt ze nooit allemaal steunen. Daarnaast zijn er natuurlijk meerdere redenen om niets te geven aan bepaalde stichting. Dat is voor iedereen persoonlijk en daar was ik dus ook niet zo bang voor (als is het fijn als je moeite wordt beloond met een leuk bedrag voor het betreffende goede doel).

Nee, ik was vooral bang voor norse of misschien zelfs agressieve mensen. Die kom je nou eenmaal overal wel eens tegen en ik kan niet zo goed tegen boze mensen, haha. Als je gaat collecteren, stoor je mensen natuurlijk in hun privé sfeer en daar is niet iedereen even gelukkig mee. Maar het is me reuze mee gevallen! Hierover later meer.

 

Hoe gaat het in z’n werk?

Wanneer je je opgeeft om te collecteren (dat kan over het algemeen gewoon via de website van de betreffende stichting), wordt er een aantal weken vóór de collecteweek contact met je opgenomen. In elke gemeente is een aantal wijkcoördinators aangesteld door de stichting die op hun beurt weer een paar mensen ondersteunen bij de voorbereidingen (en ook achteraf). Als je voor de eerste keer collecteert, vindt er vaak een persoonlijk gesprek plaats waarin je wordt uitgelegd wat de bedoeling is. (De exacte aanpak zal per coördinator verschillen, denk ik.) Een paar dagen vóórdat de collecte begint, ontvang je de verzegelde collectebus en een legitimatiebewijs met jouw eigen gegevens en die van de coördinator. En dan ga je aan de slag!

Je loopt alleen in de straten die aan jou zijn toegewezen, om het dubbel lastigvallen van de buurtbewoners te voorkomen. Eventueel schrijf je de huisnummers op waar niemand thuis was, om later nog een tweede keer te proberen. Soms zul je merken dat er wel iemand thuis is, maar er niet wordt opengedaan. Dat huisnummer schrijf je dan ook niet op, want het is duidelijk dat deze mensen niet van collectanten gediend zijn.

Een enkeling heeft overigens een sticker op de deur die aangeeft dat ze geen collectanten wensen. (Ook wel colportage genoemd.) Die huizen sla je vanzelfsprekend over.

Als de collecteweek voorbij is, lever je de collectebus weer in bij de coördinator en wordt de opbrengst geteld. Soms doe je dit samen met de coördinator. De coördinator doet dit in elk geval nooit in z’n eentje.

 

Waarom collecteren?

Er zijn verschillende redenen denkbaar om te gaan collecteren voor één of meerdere stichtingen. Hieronder zal ik er een paar benoemen.

  • Je hebt affiniteit met een specifieke stichting vanwege persoonlijke redenen. Jij of iemand die je dierbaar is lijdt bijvoorbeeld aan een hartkwaal.
  • Je wilt iets betekenen voor je medemens, maar kunt of wilt op wekelijkse basis geen tijd vrijmaken voor structureel werk.
  • Je haalt er (naast één van de bovenstaande hoofdredenen) ook voor jezelf iets uit. Zelfs als je namelijk voor je gevoel iets 100% voor de ander doet, heeft het toch een positief effect op jezelf. Het voelt goed om iets zinvols te doen voor de samenleving. Je haalt er voldoening en energie uit. Daarnaast is het een stok achter de deur om even lekker in de buitenlucht te zijn en krijg je wat extra lichaamsbeweging. Nieuw in de buurt? Dan is dit meteen een manier om echter te komen welke gezichten zich achter al die gesloten deuren bevinden! En om je eigen gezicht te laten zien, uiteraard. Twijfel je of dit wel een goede manier is om jezelf te introduceren, omdat je verwacht dat de mensen je maar irritant vinden? Think again!

 

Reacties van de buurtbewoners

Eerder schreef ik al dat het me tot nu toe reuze is meegevallen wat de reacties van de bewoners betreft. De meesten waren ontzettend vriendelijk en verontschuldigden zich zelfs -mijns inziens onnodig- als ze maar weinig kleingeld in huis hadden. Ook kreeg ik juist complimenten en bedankjes van mensen dat ik me voor de stichting inzette. Dat had ik helemaal niet verwacht! Sommigen maakten een praatje en dan moest ik me zelfs een beetje losrukken om verder te kunnen, haha.

De wat minder leuke reacties waren eigenlijk vooral het dicht laten van de deur, terwijl ik vanuit mijn ooghoeken gewoon beweging zag achter het raam. Maar ook dat is ieders goed recht.

De meest nare ervaring had ik toen een meisje van een jaar of 12 de deur open deed. Ik vroeg haar of ze papa of mama kon vragen of ze een kleinigheidje konden missen voor de Hartstichting. Ze draaide zich om, riep naar haar ouders die ik netjes hoorde zeggen dat ze er niet aan meededen, waarop het meisje zich weer richting mij wendde en heel bot zei: “Daar doen wij niet aan mee.” BAM. Deur dicht in m’n gezicht. Gevolgd door een scheldkanonnade van haar ouders, waarin ik onder andere hoorde: “Je gaat nu terug en die mevrouw je excuses aanbieden!” Daar was ik wel even door van mijn stuk gebracht. Het meisje kwam overigens niet terug.

Maar afgezien van die ervaring heb ik me helemaal nergens echt ongemakkelijk gevoeld.

 

Waar gaat het geld naartoe?

Veel mensen ergeren zich dusdanig aan het graaigedrag van sommige stichting-directeuren dat ze geen geld meer willen geven aan goede doelen. En dat snap ik best. Persoonlijk vind ik het echter de verantwoordelijkheid van de machthebbende(n) in de stichting dat ze ervoor zorgen dat het geld op een correcte manier wordt besteed. Als ik niet collecteer, komt er hoe dan ook minder binnen en gaat er dus automatisch ook minder naar het doel zelf. Of de directeur nou een percentage onderschept of niet, iedereen die wat geld in de collectebus stopt draagt óók bij aan onderzoek, levenskwaliteit van de patiënten, enzovoort. Die directeur moet mijns inziens maar met zichzelf zien te leven en verantwoording afleggen aan zijn eigen geweten, wanneer hij oneerlijk met het geld omgaat!

Bij de Hartstichting en de Nierstichting zijn ze hier overigens transparant in op hun website. Beiden houden ze zich daarnaast aan de Code voor Goed Bestuur voor Goede Doelen, opgesteld door de brancheorganisatie Vereniging Fondsenwervende Instellingen (VFI).

 

Andere soorten vrijwilligerswerk

Heb je tijd en energie over en zou je graag iets nuttigs willen doen voor mensen in je omgeving? Bij elke gemeente, dus ook die van jou, kun je informatie inwinnen over de soorten vrijwilligerswerk waar vraag naar is in jouw buurt. Denk hierbij aan werken met ouderen, jongeren, vluchtelingen, daklozen, mensen met schulden, dieren, enzovoort. Ikzelf hoop me in de toekomst ook uitgebreider te kunnen inzetten voor één of meerdere groepen die de steun goed kunnen gebruiken.

 

— Ben jij ook vrijwilliger? Inspireer anderen en laat weten wat je doet, wat je motivatie is en hoe het jouw eigen leven en het leven van anderen verrijkt! —

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *