Enthousiast ergens aan beginnen om vervolgens weer net zo snel af te haken. Is dat impulsief, of toch iets anders?

  • 2
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    2
    Shares

 

Steeds meer word ik me er ervan bewust hoe ik me van het ene moment op het andere vol ergens in kan storten, om vervolgens net zo snel weer af te haken. Ik noem het altijd impulsiviteit, maar is het dat eigenlijk wel?

 

Hobby’s

Ik ben sowieso iemand die veel te veel activiteiten leuk vindt. Als een dag 48 uur had, had ik naast mijn werk, huishouden en sociale contacten nog steeds niet genoeg tijd om een uurtje of twee aan elke gewenste hobby te besteden. Ik moet altijd erg selectief zijn, dus het ene moment in mijn leven ben ik regelmatig met het één bezig en dan weer eens een paar maanden met iets anders.

Zo zou ik het liefst heel veel tijd spenderen aan de volgende dingen:

  • Bloggen en blogs lezen
  • Een boek schrijven
  • Lezen
  • Een nieuwe taal leren
  • Zingen
  • Gitaar spelen
  • Keyboard spelen
  • Handletteren en tekenen
  • Fotografie en fotobewerking
  • Koken en bakken
  • Decoratieve dingen voor in huis maken
  • Sporten

 

Ambities

Daarnaast barst ik van de ambitieuze ideeën. Ik heb al menig bedrijf willen opstarten, al twee keer een ondernemingsplan geschreven, bij de KvK gezeten voor het oprichten van een vereniging samen met vriendinnen, noem maar op. Toch is het nooit het juiste moment. Ik weet dat dat moment nog gaat komen en ik ben ontzettend ongeduldig. Maar ik vind het erg belangrijk om zulke levens veranderende beslissingen niet halsoverkop te nemen.

 

Impulsief, of toch niet?

Ben ik dan impulsief? Het klinkt immers een beetje als het tegendeel. Ik denk te lang na, ik probeer dingen een tijdje uit en als ik er niet goed genoeg in blijk te zijn (naar mijn eigen zin), dan kap ik er weer mee.

Voor impulsieve mensen is het nuttig om eens wat vaker de vóór- en tegens af te wegen alvorens zich ergens in te storten. Ze doen eerst, en gaan daarna pas denken. Dat kan heel lastig zijn om je in aan te passen, maar het zal wel een hoop frustratie en teleurstelling schelen.

Voor perfectionistische mensen daarentegen, zoals ik, is het misschien juist beter om wat minder na te denken. Om al die lijstjes, verwachtingen en eisen los te laten en gewoon eens dóór te zetten met zulke dingen, ook als het niet perfect gaat. Het geduld opbrengen om erachter te komen dat oefening inderdaad kunst baart,

impulsief

 

Toch kom ik impulsief over

En ik weet nu ook waarom. Wat ik namelijk niet kan als ik ergens voor mezelf enthousiast over ben, is dingen voor mezelf houden. Dan praat ik honderduit tegen iedereen die het maar horen wil over mijn ideeën. Terwijl ik nog volop in het proces zit van al die pro’s & con’s lijstjes, in de hoop dat degene met wie ik praat nog wat pro’s heeft. Toegegeven, con’s hoor ik liever niet. Ik ben dan ook heel fel in het weerleggen van de tegenargumenten van de ander, maar meer voor mezelf dan voor hen. Als ik enthousiast ben, wil ik immers dat mijn idee potentie en kans van slagen heeft. Maar dat betekent niet dat ik niet blij ben met alle tegenargumenten: het communiceren met anderen zorgt er juist voor dat je zoveel mogelijk kanten van iets kunt zien zodat je later zo min mogelijk voor verrassingen komt te staan.

Maar die verrassingen kun je ook zien als uitdagingen. Geen enkele reis is zonder obstakels en de obstakels maken juist dat je een persoonlijke groei doormaakt en er uiteindelijk sterker uit komt. Als je alles gaat ontwijken vanwege de potentiële beren op de weg, haal je niet alles uit het leven.

En alles uit het leven halen, dat is wel wat ik wil.

 

En jij? Praat mee op Facebook!

Ben jij ook iemand die aan van alles begint (of er in elk geval als een malle in duikt) om vervolgens af te haken?
Houdt dat je tegen om te beginnen aan dingen die je écht graag wil bereiken in ’t leven?

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *